Rozmowa z Patrycją Dołowy dla Magazynu WP

Umieramy nie we własnym łóżku, a w szpitalnym. Żegnają nas nie osoby najbliższe, a pielęgniarki. Śmierć nie jest już aktem naturalnym. Stała się przegraną medycyny – mówi Urszula Kluz-Knopek, artystka i pisarka, podejmująca w swoich pracach temat ludzkiej śmiertelności.

Patrycja Dołowy: Śmierć dzieci to zresztą również tabu. W erze sprzed rozwoju mikrobiologii, medycyny i szczepionek dzieci powszechnie nie dożywały dorosłości, więc temat ich śmierci funkcjonował w świadomości społecznej. Dziś jest prawie kompletnie pominięty. Największy, totalny lęk rodzica, dla którego nie ma jak znaleźć ujścia.

Urszula Kluz-Knopek:Gdy kobiecie umrze mąż, to powiemy, że jest wdową. Jak dziecko traci rodziców czy rodzica, jest sierotą. A matka, która traci dziecko? Zobacz, jak bardzo to jest niewymawialne, skoro we współczesnym języku polskim brakuje na to słowa. Nawarstwienia tematów związanych z przemilczaniem śmierci jest tak dużo, że mogłybyśmy rozmawiać bez końca. I warto próbować odkopać ten temat. Odgrzebać choć trochę i móc spojrzeć na niego.

Zapraszam do przeczytania pełnego wywiadu na stronie magazynu WP


Upaniszady – wystawa online

Inspiracja:
“Jakże trudnym wyzwaniem stały się postępy komunikacyjne ostatnich dziesięcioleci. Z jednej strony one na pewno nas przybliżą do siebie, ale czy naprawde zbliżają? Między człowieka a człowieka, między Ja a Innego wprowadzono technicznego pośrednika – iskrę elektryczną, impuls elektroniczny, sieć, łącze, satelitę. Hinduskie słowo Upanishada oznaczało: siedzieć blisko, być blisko. Ja przekazywało się Innemu nie tylko w słowie, ale również swoją bliskością, bezpośredniością, byciem razem. Tego doświadczenia, tego przeżycia nic nie jest w stanie zastąpić”.
cytat pochodzi z eseju pt. “Inny w globalnej wiosce” autorstwa Ryszarda Kapuścińskiego
 

Wystawa: Upaniszady

Read More


Rozmowa o projektowaniu z Martyną Piątek, autorką naczyń funeralnych „Pamiętam”

„Pamiętam” to dyplomowy projekt Martyny Piątek. Z pozoru mogłoby się wydawać, że rozwiązanie, jakie proponuje projektantka to pakiet ozdób nagrobnych składający się z arkuszy do spalania, czarki pamięci ze zbiornikiem na popiół, wazonu na kwiaty cięte i donicy. Nic bardziej mylnego. W rzeczywistości Martyna proponuje nowe podejście do rytuału pielęgnowania pamięci po bliskich. Projektantka zwraca uwagę na potrzeby tych, którzy pozostali, proponuję nowe rozwiązanie oparte na tradycji, ale bliskie potrzebom współczesnego człowieka. Istotną kwestią jej pracy jest zwrócenie uwagi na aspekt ekologiczny. Martyna przygląda się naszym cmentarnym rytuałom, analizuje wygląd cmentarzy i proponuje rozwiązania, które z wielką empatią i wrażliwością zwrócone są zarówno w kierunku użytkowników, jak i dobra naszej planety. Zapraszam do przeczytania rozmowy.

Read More


Zostaw swój adres, co jakiś czas opowiem ci o najnowszych projektach i wydarzeniach.
Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google