Malowana Śmierć – działanie zrealizowane z Małgorzatą Żerwe w ramach festiwalu Nowe Epifanie

Myśl o własnej śmierci odsuwamy w czasie, budzi niechęć i lęk, bo kojarzy nam się z końcem, ostatecznością, z przeciwieństwem życia. A przecież życie i umieranie to równoległe procesy, umieranie rozpoczyna się wraz z narodzinami. Podobnie życie nie jest żadną stałą wartością, a raczej ciągłą zmianą w czasie. Nasz projekt ma na celu zwrócenie uwagi na oba procesy, tak by oswoić się z ich współistnieniem.

Spotykamy się z Malgorzatą Żerwe pierwszy raz. Ona, jako fascynatka cmentarzy i ich wielowymiarowej witalności i ja jako osoba interesująca się strachem przed okolicznościami umierania w kontekście wirtualnego życia,
Podczas spotkania rozmawiamy o aspektach śmierci jako etapie życia, przejścia w inny stan oraz kulturze funeralnej. Przy okazji przygotowujemy i zdobimy własne trumny – szafki na ciała.
Kochani, zapraszam serdecznie na dzisiejszą premierę. To nasze pierwsze spotkanie z Malgorzatą. Pierwsze, jednak niezwykle bliskie i intymne. Dziękuję kochana za układanie mnie do snu. Dziękuję Dawidzie za umożliwienie nam stworzenia tej przestrzeni. Piotrze, za rejestracje i bycie naszym dobrym duchem.

Tutaj więcej informacji: https://www.facebook.com/events/251182223313749/
Festiwal Nowe Epifanie
Realizacja: Małgorzata Żerwe, Urszula Kluz-Knopek
Kurator: Dawid Zalesky
https://noweepifanie.pl/wydarzenia/malowana-smierc/


Rozmowa z Patrycją Dołowy dla Magazynu WP

Umieramy nie we własnym łóżku, a w szpitalnym. Żegnają nas nie osoby najbliższe, a pielęgniarki. Śmierć nie jest już aktem naturalnym. Stała się przegraną medycyny – mówi Urszula Kluz-Knopek, artystka i pisarka, podejmująca w swoich pracach temat ludzkiej śmiertelności.

Patrycja Dołowy: Śmierć dzieci to zresztą również tabu. W erze sprzed rozwoju mikrobiologii, medycyny i szczepionek dzieci powszechnie nie dożywały dorosłości, więc temat ich śmierci funkcjonował w świadomości społecznej. Dziś jest prawie kompletnie pominięty. Największy, totalny lęk rodzica, dla którego nie ma jak znaleźć ujścia.

Urszula Kluz-Knopek:Gdy kobiecie umrze mąż, to powiemy, że jest wdową. Jak dziecko traci rodziców czy rodzica, jest sierotą. A matka, która traci dziecko? Zobacz, jak bardzo to jest niewymawialne, skoro we współczesnym języku polskim brakuje na to słowa. Nawarstwienia tematów związanych z przemilczaniem śmierci jest tak dużo, że mogłybyśmy rozmawiać bez końca. I warto próbować odkopać ten temat. Odgrzebać choć trochę i móc spojrzeć na niego.

Zapraszam do przeczytania pełnego wywiadu na stronie magazynu WP


Upaniszady – wystawa online

Inspiracja:
“Jakże trudnym wyzwaniem stały się postępy komunikacyjne ostatnich dziesięcioleci. Z jednej strony one na pewno nas przybliżą do siebie, ale czy naprawde zbliżają? Między człowieka a człowieka, między Ja a Innego wprowadzono technicznego pośrednika – iskrę elektryczną, impuls elektroniczny, sieć, łącze, satelitę. Hinduskie słowo Upanishada oznaczało: siedzieć blisko, być blisko. Ja przekazywało się Innemu nie tylko w słowie, ale również swoją bliskością, bezpośredniością, byciem razem. Tego doświadczenia, tego przeżycia nic nie jest w stanie zastąpić”.
cytat pochodzi z eseju pt. “Inny w globalnej wiosce” autorstwa Ryszarda Kapuścińskiego
 

Wystawa: Upaniszady

Read More


Zostaw swój adres, co jakiś czas opowiem ci o najnowszych projektach i wydarzeniach.
Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google